Οι αντοχές σε τέμνουσα λόγω οπλισμού

Οι αντοχές σε τέμνουσα λόγω οπλισμού και άλλων μηχανισμών παραλαβής διάτμησης (V_Rd,s & V_Rd,max)

Ο σχεδιασμός των στοιχείων σε διάτμηση βασίζεται σε ένα μοντέλο δικτυώματος, όπου οι θλιπτικές τάσεις θεωρείται ότι έχουν διεύθυνση κατά γωνία θ ως προς το διαμήκη άξονα του στοιχείου και οι εφελκυστικές τάσεις είναι κάθετες στις θλιπτικές. Τις θλιπτικές τάσεις καλείται να παραλάβει το σκυρόδεμα, ενώ τις εφελκυστικές τάσεις καλείται να παραλάβει ο λοξός οπλισμός (συνήθως συνδετήρες), που έχει γωνία κλίσης εκ κατασκευής α (συνήθως α=90°)ως προς το διαμήκη άξονα του στοιχείου.

Εικόνα 4-6: Προσομοίωμα δικτυώματος διάτμησης

Τέμνουσα αντοχής κατακόρυφων συνδετήρων

Για κατακόρυφους συνδετήρες (α=90°) οι παραπάνω σχέσεις γίνονται:

Όπου:

A_sw για n-τμήτους συνδετήρες, είναι το γινόμενο n · a_swόπου n είναι ο αριθμός των τμήσεων και aswη διατομή του συνδετήρα.

s είναι η απόσταση των συνδετήρων

f_ywd είναι η τιμή σχεδιασμού του ορίου διαρροής του οπλισμού διάτμησηςfywd=f_yd/1.15

ν₁ είναι δείκτης μείωσης της αντοχής για σκυρόδεμα ρηγματωμένο λόγω διάτμησης ν₁=ν=0,6[1-f_ck/250]

α_cw είναι ένας συντελεστής που λαμβάνει υπόψη την εντατική κατάσταση στη θλιβόμενη διαγώνιο, ανάλογα με τη μέση θλιπτική τάση του σκυροδέματος σ_cp ως εξής:

α_cw = (1 + σ_cp/f_cd) για 0 < σ_cp 0,25 f_cd`

α_cw = 1,25 για 0,25 f_cd < σ_cp 0,5 f_cd

α_cw = 2,5 (1 - σ_cp/f_cd) για 0,5 f_cd < σ_cp < 1,0 f_cd